Start the presses!
In addition to being one of the biggest shows in Amsterdam in terms of ticket sales, Boom Chicago gets rave reviews in both old and new media. From newspapers and radio to video and blogs, the following posts show you what people say about our shows.
Monday, January 14, 2008
Review: Bright Techlifestyle (Nederlands)
Boom Chicago gaat los op MySpace en iPod
Erwin van der Zande
Bright Techlifestyle
September 26, 2006
Gisteravond was in het Amsterdamse Leidseplein theater de premiere van Me, MySpace and iPod.
De nieuwe comedyshow van Boom Chicago staat helemaal in het teken van de moderne digitale lifestyle: webloggende iPod-adepten met een YouTube-verslaving wiens sociale verkeer bestaat uit het verzamelen van buddies in hun Hyves-lijst.
De Amerikaanse acteurs wisten met improvisatie en sketches aardig in te spelen op de gebruikelijke vooroordelen ten aanzien van de online generatie. Er was natuurlijk een iPod-parodie, de iBod, die verbonden is aan je centrale zenuwstelsel.
Origineler waren de 'live Wikipedia editing'-sessie, vijf minuten uit 24, en het Lonelygirl15 bashen. Sterk was de sketch met de videoweblog van Anne Frank alias Lonelygirl1944 die zich op haar zolderkamer helemaal kapot verveelt en vertelt over haar andere dagboek die wel privé is.
'I would be totally embarrased if anyone would read that.' De show is elke maandag, woensdag en zaterdag te zien.
Video Review: Xolo Comes to Boom Chicago
Xolo.tv
January 15, 2007
This week Xolo visited Boom Chicago, a live multi-media improvisation show in Amsterdam. Their new show is called "Me, MySpace and iPod" and we think it's one of their best till now.
After a juicy BoomBurger and a lot of laughs we interviewed comedian Greg Shapiro about the new production and their video podcast.
Watch the Video Interview
Review: NRC Handelsblad (Nederlands)
Boom Chicago is Sharp and Interactive
By Henk van Gelder
NRC HANDELSBLAD
September 28, 2006
Zes lieden op een rij alsof ze in een bus of een tram zitten - en allemaal met een iPod. Zelfs als we ons in een menigte bevinden, kunnen we tegenwoordig nog steeds eenzaam zijn. En één voor één krijgen wij, het publiek, de mzuiek te horen die in die oren binnen dringt. Zo is de nieuwe show van Boom Chicago al meteen verassend.
Me, MySpace and Ipod, gemaakt en gespeeld door de Amerikaanse komiekengroep die sinds acht jaar het Leidspleintheater in Amsterdam exploiteert, is goeddeels gewijd aan de nieuwe media. De show omvat een sterke sketch over een chat-meisje (Lonely girl of 15) dat ook echt een meisje van vijftien is - en geen pedofiel van 47 - en houdt live, via grootbeeldprojectie, het internet in de gaten. Daardoor kan er niet alleen ter plekke een nieuw lemma voor Wikipedia worden geimproviseerd, maar ook kan in het begin van de avond een vraag uit het publiek op Yahoo worden gezet, en later zien we dan welk antwoord er inmiddels is ingetikt, waar dan ook ter wereld. Waarna deze zes komieken onmiddelijk in staat zijn dat antwoord snedig en snel in een sketch te verwerken. Heel wat sneller en snediger dan de stuntelaars in het BNN-programma De Lama's.
De grootste stunts zijn een tot leven gebrachte blog-pagina van iemand uit het publiek en de finale die demonsteert hoe makkelijk het is identity fraud te plegen met de creditcardgegevens van een andere bezoeker. De lach staat voorop, maar de impliciete waarschuwing is niet mis te verstaan.
Met inzet van al die nieuwe media is Boom Chicago allengs bezig een niet eerder vertoond genre te creëren. Noem het digi-comedy. En het is fascinerend die ontwikkeling te zien.
Review: NRC Handelsblad (English)
Boom Chicago is Sharp and Interactive
By Henk van Gelder
NRC HANDELSBLAD
September 28, 2006
Six people sit in a row on a tram or a bus -- all wearing iPods. Even when in a crowd, we can be lonely these days. One by one, the audience hears the different soundtracks. Boom Chicago's new show is surprising from the get go.
Me, MySpace and iPod, made and performed by the American comedy troupe that moved into Amsterdam's Leidseplein Theater eight years ago, is dedicated mostly to new media. The show contains strong sketches -- one about Lonelygirl15, and one about a girl chatting online that really is a fifteen year old girl (and not the expected 47 year old pedophile) -- and high tech tricks, like using live internet on big screens.
This allows them to create a new entry on Wikipedia, and to type in a question from the audience on Yahoo Answers for someone out in the world to respond to later in the show. The comedians immediately start improvising and are able to incorporate this answer into a sharp scene much smarter and quicker than the awkward improvisers from BNN's De Lama's.
The biggest stunts are when the cast brings an audience member's blog to life, and the finale which demonstrates how easy it is to commit identity fraud with another audience member's credit card data. Boom Chicago's first goal is to make you laugh, but the implicit real-life warning is clearly there. The most exciting thing, however, is that by using this new media, Boom Chicago has actually created a whole new genre of theater; call it "digital comedy." That is the most fascinating development of all.
Review: EMERCE, Boom Chicago On Joost (Nederlands)
Joost gaat Endemol-Programma's uitzenden
BY TONIE VAN RINGELESTIJN
EMERCE
January 18, 2007
Op de internet-tv-software Joost zijn later dit jaar onder meer tv-programma's te zien van Endemol. Om welke programma's het gaat is nog niet duidelijk. Ook theatergezelschap Boom Chicago uit Amsterdam heeft al een eigen kanaal op Joost, de nieuwe naam van The Venice Project van Skype-oprichters Niklas Zennström en Janus Friis.
De samenwerking met Endemol werd bekend door uitspraken van Fredrik de Wahl, CEO van Joost, tegenover de Amerikaanse persbureaus Associated Press en Reuters. Technisch directeur van Joost, Dirk Willem van Gullik, bevestigt de deal met Endemol. Bij zowel Endemol Nederland als Endemol Holding kon woensdag desgevraagd nog niemand op de samenwerking ingaan.
Een ander kanaal met een Nederlands tintje op Joost is dat van theatergezelschap Boom Chicago uit Amsterdam. Op het Boom Chicago-kanaal zijn nu al grappige filmpjes te zien voor de eerste zesduizend testgebruikers van Joost.
Enkele van de eerste adverteerders zijn T-Mobile, kauwgomfabrikant Wrigley en make-upbedrijf Maybelline. De software zal gratis te downloaden zijn. Een deel van de advertentie-inkomsten vloeit terug naar de contentaanbieders. Het programma werkt vooralsnog alleen op pc's, versies voor Mac en Linux volgen later dit jaar. Het is de bedoeling dat Joost geïnstalleerd wordt meegeleverd op settopboxen, zodat het programma gewoon op tv werkt.
Aan Joost wordt onder meer gewerkt door het Leidse bedrijf Asemantics. De advertentieverkopers bevinden zich in New York, de contentafdeling in Londen. Meer dan honderd programmeurs rapporteren volgens Van Gullik vanuit allerlei Europese landen aan Leiden. Hij vergelijkt de beeldkwaliteit van de p2p-tv-streams op Joost met die van Digitenne.
Een voordeel voor Joost ten opzichte van andere aanbieders van internet-tv is dat de tv-programma's niet worden gestreamd vanuit centrale servers, wat voor flinke datakosten kan zorgen. In plaats daarvan worden de beelden onderling rechtstreeks gedeeld door gebruikers in een apart peer-to-peer-netwerk. Dit p2p-netwerk staat overigens momenteel nog niet altijd aan, er wordt nog druk mee getest.
Verschil met andere p2p-tv-software, zoals PPMate, PPLive, TvAnts en Sopcast, is dat op Joost alleen legale programma's te zien zijn. Van elk programma worden eerst alle rechten, ook die van de muziek en teksten, afbetaald voordat ze op Joost te zien zijn. Op de andere p2p-tv-software worden veel tv-zenders illegaal gestreamd. Het komende half jaar is Joost nog niet voor iedereen te installeren, alleen voor de geselecteerde groep betatesters.
Review: Het Parool (Nederlands)
Me, MySpace and iPod
BY MERIJN HENFLING
Het PAROOL
September 26, 2006
Het Parool LogoBoom Chicago heeft een nieuwe show, met de slim gekozen titel Me, MySpace and iPod. Na twee voorstellingen over actuele politieke onderwerpen als integratie en terreur gaat het dit keer over de invloed van technologie.
Wat is de keerzijde van deze snelle wereld? Anonimiteit, oppervlakkigheid, gebrek aan privacy en rare ontmoetingen: Boom Chicago verwerkt het in korte scènes.
Vergeleken met eerdere thema's is technologie natuurlijk een nogal niets-aan-het-handje-onderwerp. De show is vermakelijk amusement, niet meer, niet minder. Gezien de jonge doelgroep is het wel goed gekozen: de herkenbaarheid is groot. Opvallend genoeg passen juist de bezoekers die eruit gepikt worden voor improvisaties precies binnen die doelgroep: de eerste maakt radio op zijn weblog, de tweede werkt voor MTV en de derde heeft net een iPod gekregen.
Wat doet Boom ook alweer? Hun show is een aaneenschakeling van scènes, liedjes en improvisaties. Ruim voordat De Lama's bij BNN improviseerden, deed Boom het in al Amsterdam. Met Amerikaanse comedians en scherp gemonteerde sketches.
Gelukkig verdwijnen de vrije improvisaties meer naar de achtergrond en komen er meer gescripte scènes. Klassieke improvisatiespelletjes met het publiek (noem een persoon, locatie en handeling of speel dezelfde scène met verschillende emoties) gaan vaak alle kanten op en zijn niet altijd scherp.
Steeds meer passen de improvisaties in het thema van de show: als een jongen in het publiek wordt ondervraagd, maakt Boom live een videoblog van zijn leven. Geniaal is ook de scène met de MySpace-vrienden van een bezoeker: de comedians kiezen willekeurig vijf vrienden van zijn profielsite en spelen daarna een fictieve ontmoeting. Ook sterk: op een iPod worden nieuwe videoclips bekeken van Bob Dylan en André Hazes. Aan het publiek de taak om titels te verzinnen, waarna de nummers daadwerkelijk worden gezongen: een perfecte combinatie van gescripte scène en improvisatie.
Toch is sommige techniek er met de haren bijgesleept. Een scène over creditcardmisbruik heeft wel erg veel uitleg met computerbeelden nodig. Maar goed, als Boom Chicago dan het videoblog van Anne Frank presenteert, zijn we de Amerikanen dankbaar dat ze ooit in Amsterdam zijn neergestreken.
BY MERIJN HENFLING
Het PAROOL
September 26, 2006
Het Parool LogoBoom Chicago heeft een nieuwe show, met de slim gekozen titel Me, MySpace and iPod. Na twee voorstellingen over actuele politieke onderwerpen als integratie en terreur gaat het dit keer over de invloed van technologie.
Wat is de keerzijde van deze snelle wereld? Anonimiteit, oppervlakkigheid, gebrek aan privacy en rare ontmoetingen: Boom Chicago verwerkt het in korte scènes.
Vergeleken met eerdere thema's is technologie natuurlijk een nogal niets-aan-het-handje-onderwerp. De show is vermakelijk amusement, niet meer, niet minder. Gezien de jonge doelgroep is het wel goed gekozen: de herkenbaarheid is groot. Opvallend genoeg passen juist de bezoekers die eruit gepikt worden voor improvisaties precies binnen die doelgroep: de eerste maakt radio op zijn weblog, de tweede werkt voor MTV en de derde heeft net een iPod gekregen.
Wat doet Boom ook alweer? Hun show is een aaneenschakeling van scènes, liedjes en improvisaties. Ruim voordat De Lama's bij BNN improviseerden, deed Boom het in al Amsterdam. Met Amerikaanse comedians en scherp gemonteerde sketches.
Gelukkig verdwijnen de vrije improvisaties meer naar de achtergrond en komen er meer gescripte scènes. Klassieke improvisatiespelletjes met het publiek (noem een persoon, locatie en handeling of speel dezelfde scène met verschillende emoties) gaan vaak alle kanten op en zijn niet altijd scherp.
Steeds meer passen de improvisaties in het thema van de show: als een jongen in het publiek wordt ondervraagd, maakt Boom live een videoblog van zijn leven. Geniaal is ook de scène met de MySpace-vrienden van een bezoeker: de comedians kiezen willekeurig vijf vrienden van zijn profielsite en spelen daarna een fictieve ontmoeting. Ook sterk: op een iPod worden nieuwe videoclips bekeken van Bob Dylan en André Hazes. Aan het publiek de taak om titels te verzinnen, waarna de nummers daadwerkelijk worden gezongen: een perfecte combinatie van gescripte scène en improvisatie.
Toch is sommige techniek er met de haren bijgesleept. Een scène over creditcardmisbruik heeft wel erg veel uitleg met computerbeelden nodig. Maar goed, als Boom Chicago dan het videoblog van Anne Frank presenteert, zijn we de Amerikanen dankbaar dat ze ooit in Amsterdam zijn neergestreken.
Review: Het Parool (In English)
Me, MySpace and iPod
BY MERIJN HENFLING
Het PAROOL
September 26, 2006
Boom Chicago has a new show cleverly titled Me, MySpace and iPod. After two shows about politicics like integration and terrorism, this show deals with the influence of modern technology.
What is the down side of living in a fast world? Anonymity, shallowness, lack of privacy and strange encounters: Boom Chicago incorporates all this in short skits.
Compared to previous themes the topic of technology is a bit light. The show is funny entertainment, nothing more, nothing less. Considering Boom Chicago's young audience it's a great choice. The people in the audience do relate to the theme.
Every audience member the actors randomly picked to talk to seemed to fit in this target group. The first made radio on his web log, the second worked for MTV while the third just got an iPod for a birthday present.
What is it that Boom does again? Their show is a succession of scenes, songs and improvisations. Long before the Lama's started improvising for BNN, Boom Chicago 's American comedians where doing it in Amsterdam for years, combining them with sharp skits.
Thankfully these open improvisations have moved more to the background and were replaced by scripted scenes. Classic improvisation games that need the participation of the audience (name a famous person, location, or action) sometimes miss a clear direction and aren't always as sharp.
Better is when the improvisation fits the theme of the show which is more and more. A guy in the audience is interviewed and Boom creates a live video blog of his life. The scene where the comedians randomly pick five friends from an audience member's MySpace site is also genius. The actors then act out what would happen if these five friends would meet. Also strong is the scene in which never before found songs of Bob Dylan en Andre Hazes are watched on a video iPod. It is up to the audience to come up with the song titles after which these songs are performed by the comedians: a perfect combination of a scripted scene and improvisation.
Still, sometimes the use of technology is far fetched. A scene about the abuse of a credit card needs too much explanation with computer images. But then again, when Boom Chicago presents Anne Frank's video blog, we are once again grateful that they decided to make Amsterdam their home.
Subscribe to:
Comments (Atom)
